O festiwalu Recenzje

  1. edycja Międzynarodowych Spotkań Teatrów Tańca to otwarcie nowego, rozpisanego na lata 2019-2021 programu naszego festiwalu, w którym wybraliśmy kolejne trzy, odmienne narodowe sceny taneczne: krajów Beneluxu – Holandii, Belgii, Luxemburga, scenę niemiecką i tegoroczną brytyjską.

Myślą przewodnią towarzyszącą festiwalowi przez te trzy lata będzie niezmiennie idea ukazywania różnic, antagonizmów i prób dialogu pomiędzy tanecznymi strategiami dzisiejszego świata sztuki. W ten sposób, rozbudowując i rozszerzając formułę Spotkań, stawiamy akcent na kontrasty i różnorodność – zarówno pod względem skali, stylistyki, jak i obszaru geograficznego. Stale przemieszczamy się pomiędzy biegunami: od spektakli nawiązujących do tradycji i klasyki tańca – do współczesności; od prezentowania młodych twórców – do przywołania ikon tańca, na których ci obiecujący choreografowie się wychowywali; od prezentacji kameralnych spektakli solowych – do wieloobsadowych widowisk prezentowanych na wielkiej scenie; od spojrzenia na taniec aktualnie tworzony przez artystów z Europy Zachodniej po prezentacje tańca ze Wschodu Europy.

Tegorocznym bohaterem sceny „large scale” jest Company Wayne McGregor z najnowszym spektaklem „Autobiography”. To druga po Hofesh Schechter Company prezentowanej przez nas w kwietniu tego roku, ikona tańca z Wielkiej Brytanii. Tym samym por raz kolejny oferujemy lokalnej i ogólnopolskiej publiczności możliwość spotkania w Lublinie najważniejszych reprezentantów światowego tańca na Scenie Operowej Centrum Spotkania Kultur. Zainicjowany kilka lat temu cykl tych prezentacji wieczorem z  Nederlands Dans Theater 2, a następnie kontynuowany wraz z pokazami m.in. Batsheva Dance Company, Ailey 2 czy Alonso King Lines, będzie konsekwentnie rozwijany w przyszłości poprzez spotkania z ROSAS, kompanią taneczną Anne Teresa De Keersmaeker (2020) oraz Tanztheater Wuppertal Pina Bausch (2021).

Reprezentantami Wielkiej Brytanii podczas bieżącej edycji będą także twórcy bardziej kameralnych prac choreograficznych: Lucy Suggate , Amy Bell oraz Jonathan Burrows, który we współpracy z  Matteo Fargiona i Hugo Glendinningiem jest autorem niezwykłego projektu filmowego „52 Portrety”, pokazującego osobowości brytyjskiej sceny tanecznej.

Brytyjski akcent będzie także pobrzmiewał w prezentacjach dwójki polskich artystów, na których wpływ miała edukacja w Wielkiej Brytanii. Są to absolwenci London Contemporary Dance School: Ramona Nagabczyńska i Paweł Sakowicz. Paweł Sakowicz został także wybrany do grona artystów priorytetowych europejskiej sieci tańca Aerowaves, której Lubelski Teatr Tańca jest stałym partnerem. Sieć tę będą jeszcze reperezentwoać Tabea Martin ze Szwajcarii oraz Leon and the Wolf z Christosem Papadopoulosem z Grecji.

Listę artystów sceny europejskiej uzupełni Elisabetta Consonni z Włoch, absolwentka The Place  Contemporary Dance School w Londynie oraz gość zza wschodniej granicy – Iryna Shirokaya z Białorusi.

Polską część programu uzupełni premiera Lubelskiego Teatru Tańca „If/Then” przygotowana pod okiem amerykańskiego choreografa Josepha W. Altera oraz najnowszy spektakl Krakowskiego Teatru Tańca, który powstał we współpracy z turecką choreografką, Ayrin Ersoz w ramach programu „Zamówienia choreograficzne 2019” Instytutu Muzyki i Tańca.

Od kilku lat istotny wkład w program MSTT wnoszą także polscy artyści najmłodszego pokolenia, rozpoczynający karierę na tanecznej scenie laureaci nagród za taniec i choreografię, biorący udział w konkursach zarówno w Polsce, jak i za granicą. Nie inaczej będzie podczas tegorocznej edycji. W cyklu Młoda Polska wystąpią Agnieszka Jachym, Sebastian Wiertelak, Magdalena Widłak, Katarzyna Myrda, Paulina Jaksim (w choreografii autorstwa Anny Nowak).

Ciekawym przedsięwzięciem w międzynarodowej obsadzie jest Projekt Yanka Rudzka: „Wielogłos”, w którym artyści z Polski, Brazylii, Gruzji i Armenii stawiają istotne pytania o możliwe inspiracje i znaczenie kultury tradycyjnej dla współczesnej sztuki.
Podobną narrację podejmuje też projekt pod nazwą „Terytoria choreografii – nowe szlaki awangardy”, przywołujący pamięć o niezwykłych artystkach: Poli Nireńskiej, Bronisławie Niżyńskiej, Marie Rambert, Yance Rudzkiej. Projekt realizowany w ramach programu „Niepodległa”, obejmuje m.in. instalację „Druga natura” wg projektu Karoliny Grzywnowicz, związaną ze spektaklem poświęconym Poli Nireńskiej, a także wykład o Maire Rambert autorstwa Marka Baldwina, wieloletniego dyrektora artystycznego londyńskiej kompanii baletowej Rambert oraz spotkanie z Weroniką Kostyrko autorką książki „Tancerka i zagłada. Historia Poli Nireńskiej”, a także wystawę fotografii Bolesława Lutosławskiego „Cały świat jest naszą sceną”.

Wśród wydarzeń festiwalowych znajdą się także, jak co roku, rozmowy z artystami, Gaga / people, warsztaty pisania o tańcu, warsztaty tańca i choreografii, w tym „TECHNO FOLK” – warsztaty związane z „PROJEKTEM YANKA RUDZKA: Wielogłos” oraz lekcja mistrzowska pod kierunkiem tancerzy Company Wayne McGregor.

 

Zapraszamy serdecznie na 23 Międzynarodowe Spotkania Teatrów Tańca!
Lubelski Teatr Tańca

 

 

 

 

 

IV dzień festiwalu

 

Karolina Kaliszuk

Słownik ruchu

(Lucy Suggate – Pilgrim)

 

Ścisły związek tańca z muzyką. Pierwotna energia wyczuwalna w każdym ruchu. Współgrające dźwięki muzyki elektronicznej.

Spektakl Pilgrim to niezwykle elektryzujące dzieło, w którym bardzo ważną rolę odgrywają muzyczne kompozycje Jamesa Holdena. Lucy Suggate – solowa tancerka pochodząca z Wielkiej Brytanii – całkowicie poddaje się ich rytmowi, ukazując niezwykle różnorodny teatr tańca, w którym inspiracje między innymi brytyjskim folkiem i tańcem irlandzkim łączą się ze sobą tworząc spójną całość.

Czytaj dalej >>>

 

 

Jacek Szabliński

Rozumieć strach to nie wszystko

(Krakowski Teatr Tańca – The Entrance)

 

Spektakl taneczny The Entrance pokaże wam, że zrozumienie strachu innych nic wam nie da. Nie ochroni was przed jego horrorem. Musicie go przeżyć, żeby pojąć więcej, a wtedy szersze zrozumienie przyjdzie samo, niczym objawienie.

Czytaj dalej >>>

 

 

Monika Błaszczak

Zapowiadane przejaśnienia w centrum samoświadomości

(Amy Bell – The Forecast)

 

Wyobraźmy sobie spektakl, no, powiedzmy, taki łał. Byłoby trochę hmm, a trochę fiuuu, przy tym może jakiś wiatr we włosach, dużo się dzieje, tu, tam, emocje, wykrzykniki! Och, ach, i pytanie – o co właściwie chodzi z tymi płciami i określaniem siebie?

Bo na samym początku The Forecast przedstawiony jest właśnie jako hipotetyczna możliwość zaistnienia spektaklu. Można coś dodać, zmienić, o tak, w ten sposób, to wciąż work in progress, artystka opowiada i pokazuje, planuje i zapowiada, tymczasem spektakl rozwija się na naszych oczach, ewoluuje, nabiera rozmachu.

Czytaj dalej >>>

 

III dzień festiwalu

 

Zuzanna Gzubicka

Miłosierdzie

(Iryna Shirokaya – pieta.with//out love)

 

Czy uczucie Matki Boskiej do Jezusa było miłością czy litością? Ile w historii świata jest prawdziwego szczęścia, a ile krwawej walki? Takie pytania rodzą mi się w głowie, gdy oglądam spektakl pieta.with//out love w choreografii Iryny Shirokayi z Białorusi, który jest inspirowany stanem wojennym w jej kraju.

Czytaj dalej >>>

 

 

Karolina Kaliszuk

Osobność bycia razem

(Tabea Martin – Field)

 

Walka o uwagę, o uczucia, o bycie razem. Samotność w styczności z innymi. Wysokie oczekiwania i rozczarowanie. Czy można być osobno, a jednocześnie stać się częścią grupy?

Field to dynamiczny spektakl, w którym tancerze – dwóch mężczyzn i kobieta – nieustannie pozostają w ruchu. Chociaż zaczyna się spokojnie – odczytywaniem listy stu utworów opowiadających o miłości, tempo widowiska szybko się zmienia.

Czytaj dalej >>>

 

 

Jacek Szabliński

Poczuj Jumpcore w cichym brzmieniu Lany Del Rey… i spróbuj odlecieć!

(Paweł Sakowicz – Jumpcore)

 

Na środek białego pokoju wychodzi sobie facet w slipkach, koszulce i szlafroku czy narzutce. Żeby wejść w klimat rytmów, które będą mu towarzyszyć, dobiera do tego luźnego kompletu sportowe buty i skarpetki. Tego faceta odgrywa tancerz oraz choreograf spektaklu Paweł Sakowicz. Skąd ten dziwaczny strój i cały pomysł?

Czytaj dalej >>>

 

 

II dzień festiwalu

 

Karolina Kaliszuk 

Figura doskonała

(Elisabetta Consonni – Plutone)

 

Harmonia we Wszechświecie. Cyrkulacja ruchu w równowadze ze sobą i innymi. Poddanie się zewnętrznej sile. 

Plutone to hipnotyzujące dzieło, którego energii łatwo jest ulec. Wokół zawieszonych nisko nad podłogą żarówek, z których sączy się delikatne światło, trzy performerki krążą w sposób, w jaki planety obiegają Słońce.

Czytaj dalej >>>

 

 

Zuzanna Gzubicka

Żądania i świadomość ciała

(Ramona Nagabczyńska – pURe)

 

„pURe” oznacza czystość, bezgrzeszność, nieskalaność. Wyróżnienie dwóch środkowych liter nawiązuje do ur-materii Tadeusza Kantora. Reformator teatru twierdził, że aktor i jego ciało są przedmiotami, którymi można posługiwać się na scenie. Jego koncepcja mówi, że kiedy zaczyna się znaczenie, kończy się czysta materia. Ramona Nagabczyńska – polska tancerka i choreografka decyduje się na odwrócenie jego teorii.

Czytaj dalej >>>

 

Monika Błaszczak

Jeden głos

(Projekt Yanka Rudzka – Wielogłos)

 

Zamknięta przestrzeń, przyciemnione światła, jaskrawe kolory. Tłum zmęczonych ludzi wytrwale skaczących na parkiecie, bo dla nich liczy się tylko tu i teraz. Pulsujące techno i… tańczenie oberka. Typowa impreza w polskim klubie, prawda?

Czytaj dalej >>>

 

I dzień festiwalu

 

Jacek Szabliński

Gdzie trauma objawia się w martwym ciele?

(Karolina Grzywnowicz i Agata Siniarska – Druga natura)

 

Chociaż to występ If/Then był spektaklem otwierającym XXIII Festiwal Teatrów Tańca i głównym wydarzeniem dnia, to cały festiwal rozpoczęły rozważania o polskich autorkach sceny tańca nowoczesnego – Yance Rudzkiej i Poli Nireńskiej, ich twórczości i próbie jej zachowania w świadomości odbiorców kultury i sztuki. Natomiast w te rozważania wprowadziła wystawa Druga natura umieszczona w piwnicach Centrum Kultury.

Czytaj dalej >>>

 

Karolina Kaliszuk

Gra w kości

(Lubelski Teatr Tańca – If/Then)

 

Improwizowana gra oparta na ruchu. Kontakt fizyczny jako punkt wyjściowy poszukiwań. Czy decyzje podejmowane są na scenie?

If/Then Lubelskiego Teatru Tańca to spektakl, który zaskakuje lekkością spontaniczności. Płynność ruchów ułożonych w pewne sekwencje sprawia wrażenie, jakby część choreografii tworzyła się dopiero na scenie.

Czytaj dalej >>>