O festiwalu Recenzje

Szanowni Państwo

Mamy ogromną przyjemność i zaszczyt zaprosić Państwa na 24 edycję Międzynarodowych Spotkań Teatrów Tańca. Choć świat pogrążony jest w pandemii koronawirusa artyści tańca nie poddają się i pragną wraz z nami, organizatorami, zachęcić Miłośników tańca do udziału w tak oczekiwanym co roku w listopadzie lubelskim Festiwalu. Pandemia wpłynęła istotnie na program, ale ufamy, że to co przygotowaliśmy dla Państwa w tym roku wniesie radość i nadzieję w Państwa życie w tym trudnym covidowym czasie.

W związku z obowiązującym ograniczeniami sanitarnymi oraz w poczuciu odpowiedzialności za zdrowie i bezpieczeństwo naszych Widzów zapraszamy Państwa do oglądania wyłącznie transmisji internetowych z naszego Festiwalu. A będą to transmisje NA ŻYWO za pośrednictwem strony festiwalowej WWW.MSTT.PL. Transmisjom towarzyszyć będzie studio festiwalowe prowadzone przez Annę Dudę, dzięki której poznają Państwo bliżej naszych Artystów i kulisy tegorocznej edycji. Jesteśmy przekonani, że świadomość, iż towarzyszą Państwo występującym na scenie Artystom w czasie rzeczywistym, z pewnością wpłynie na wysoką motywację Wykonawców, a wszystkim nam da poczucie wspólnoty, tak ważne w tym trudnym czasie izolacji.

Przede wszystkim zagości w Lublinie liczna grupa polskich artystów, którzy zagrają swoje spektakle na scenach Centrum Kultury i ACK UMCS Chatka Żaka. Wśród zaproszonych gości znajdą się zarówno artyści młodzi, rozpoczynający karierę i odnoszący pierwsze sukcesy, jak i uznane osobowości polskiego tańca. Młodsze pokolenie będą reprezentować: Eliza Kindziuk, Monika Witkowska, Daniela Komędera-Miśkiewicz, Dominika Wiak, Urszula Jałocha, Magdalena Kowala, Joanna Woźna, Dominik Więcek, Michał Przybyła, Liwia Bargieł. Ponadto na Festiwalu zagoszczą też znani lubelskiej widowni reprezentanci polskiej sceny tańca, jak Polski Teatr Tańca, Sopocki Teatr Tańca, Paweł Sakowicz i Karolina Kraczkowska, Paweł Grala, Ramona Nagabczyńska, Katarzyna Chmielewska i Jakub Truszkowski związani z Teatrem Dada von Bzdülöw. W ich wykonaniu zobaczymy miniatury i prace solowe oraz produkcje zespołowe i duże formy sceniczne: całe bogactwo polskiego tańca w najbardziej aktualnym repertuarze. Tym większa jest nasza radość z prezentacji tak licznej grupy artystów z Polski, że część z nich mieliśmy okazję wspomóc w procesie kreacji i produkcji w ramach Przestrzeni Sztuki, nowego programu wsparcia tańca w naszym kraju.
Goście zagraniczni także zagoszczą na Festiwalu poprzez transmisję nagranych wcześniej spektakli. Reprezentować oni będą krajobraz młodego tańca w krajach Beneluxu (Guilherme Mitto, Arno Schuitemaker, Michiel Vandevelde) oraz nową falę choreografów w sieci Aerowaves (Lea Tirabasso, Peter Savel/Tereza Ondrova, James Batchelor). Zestaw uzupełnią dwie znakomitości doskonale znane naszej publiczności z poprzednich edycji MSTT: Ann van den Broek w dokumentalnym filmie „Lady in Black” oraz Nederlands Dans Theater 2, w wykonaniu którego będzie można zobaczyć premierowy wieczór pt. „Dare to say” w dniach 7 i 8 listopada. Jako jedyny w Polsce partner instytucjonalny możemy zaoferować ograniczonej grupie naszych widzów darmowy dostęp do transmisji na żywo z Zuiderstrandtheater w Hadze. To wielki zaszczyt dla nas i niezwykłe wyróżnienie, a zarazem znakomita gratka dla widzów lubelskiego Festiwalu przyzwyczajonych już do tego, że w ostatnich latach goszczą w Lublinie najwybitniejsi przedstawiciele światowego tańca, właśnie za sprawą organizatorów MSTT.

Spotkania to niezmiennie od lat także czas warsztatów, zarówno z technik tanecznych, jak i krytyki tańca. W formie online odbędą się lekcje z wybranymi choreografami i pedagogami goszczącymi w Lublinie: Liwią Bargieł, Katarzyną Chmielewską, Michałem Przybyłą i Danielą Komęderą-Miśkiewicz. Jak co roku, odbędą się też warsztaty krytyki tańca pod kierunkiem Joosta Goutziersa (Unwersytet w Tilburgu), także w formie wykładów internetowych z udziałem lubelskich studentów i absolwentów.

Jako organizatorzy 24-tej edycji MSTT, skupieni wokół Lubelskiego Teatru Tańca i Centrum Kultury w Lublinie, wyrażamy wielką radość, że ponownie możemy liczyć na niezawodnych Partnerów Festiwalu, którymi w tym roku są Akademickie Centrum Kultury UMCS Chatka Żaka, Ambasada Królestwa Niderlandów i Przedstawicielstwo Generalne Rządu Flandrii w Polsce.
Szczególne podziękowania kierujemy w stronę Miasta Lublin i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, instytucji, które nieprzerwanie od lat wspierają nasze wysiłki na rzecz promocji tańca w Polsce.

Licząc na spotkanie i wspólne świętowanie w doborowym towarzystwie znakomitych Artystów, pozdrawiamy naszych Widzów i wszystkich Uczestników 24 edycji MSTT.

Lubelski Teatr Tańca

Recenzje z 24. Międzynarodowych Spotkań Teatrów Tańca

 

IX dzień festiwalu_Niedziela

 

Karolina Kaliszuk

Eksploracja ciała

(James Batchelor _ Hyperspace)

 

Detal, wibrujący ruch i poszukiwania w szczególe. Do tego konfesjonał i aura mistyczności.

Czytaj dalej >>>

 

 

VIII dzień festiwalu_Sobota

 

Jacek Szabliński

Ciała w transie

(Guilherme Miotto _ Even Worse i Arno Schuitemaker _ The Way You Sound Tonight)

 

W ciągłych próbach wykręcenia wszystkich kończyn w najdziwniejszy sposób czy w powtarzającym się jak mantra falowaniu – oni nie przestają się poruszać.

Czytaj dalej >>>

 

 

Monika Błaszczak

45 lat w 45 minut

(Polski Teatr Tańca _ 45)

 

Spektakl 45 to wielkoformatowe widowisko taneczne – estetyczne, a jednocześnie pełne energii. Klimatyczna strona wizualna łączy się tu z refleksją na temat bycia częścią wspólnoty i roli jednostki w grupie.

Czytaj dalej >>>

 

 

VII dzień festiwalu_Piątek

 

Jacek Szabliński

Ponowne zjednoczenie mężczyzn

(Michał Przybyła, Dominik Więcek _ Bromance)

 

Na scenie panuje całkowity mrok. Słychać dyszenie i sapanie dwóch mężczyzn. Chyba jakaś noga czy ręka szura o inną. Ktoś się z kimś szamocze na posadzce. Ktoś kogoś przewraca, obraca, przekręca. Światło zapala się i odsłania ogromnie intymną scenę pomiędzy dwoma mężczyznami. Trzeba zasłonić oczy dzieciom! Jak oni tak mogą? Tak się obściskiwać publicznie…! Co za brak smaku i taktu! Odrażające… Te zapasy to odrażająca rzecz!

Czytaj dalej >>>

 

 

VI dzień festiwalu_Czwartek

 

Zuzanna Gzubicka

Taneczna mieszanka

(Komędera – Miśkiewicz / Wiak / Więcek / Witkowska _ Sticky Fingers Club)

 

Znane z popkultury piosenki, motywy filmowe, teatralne, a nawet gala wręczenia Oscarów. Porażki, odrzucenie, dążenie do sukcesu, a przy tym świetna zabawa sceniczna.

Czytaj dalej >>>

 

 

V dzień festiwalu_Środa

 

Jacek Szabliński

Trzy opowieści – jedna historia

(Sopocki Teatr Tańca _ Rambert. Tryptyk)

 

Czy to możliwe i jak balansować między spójnością a indywidualnym charakterem, starał się powiedzieć Sopocki Teatr Tańca w Rambert. Tryptyk.

Czytaj dalej >>>

 

 

Karolina Kaliszuk

Nie mów mi »proszę pani«”

(Ramona Nagabczyńska _ Części ciała)

 

Jak pokazać osobę neutralną? Neutralną jak… Tak neutralną, jak wiele różnych osób, zwierząt czy nawet pojęć, które wcale nie są neutralne.

Czytaj dalej >>>

 

 

IV dzień festiwalu_Wtorek

 

Jacek Szabliński

Rytuał przyzwania romantyzmu

(Paweł Sakowicz _ Drama)

 

Czarownica w dresowej bluzie i zjawa w szlafroku? Albo odwrotnie? Podróż w głąb lasu podczas burzy, gdzie rozgrywa się electro-disco w wykonaniu baletowych tancerzy poruszających się do remiksu w stylu slow+reverb? I romantyzm?

Czytaj dalej >>>

 

 

Zuzanna Gzubicka

Płeć piękna i silna

(Urszula Bernat-Jałocha _ SHOWREEL)

 

Czy pewna siebie kobieta to dobra kobieta? Jakie znaczenie ma dziś czerwona szminka? W jaki sposób postrzegane są współczesne kobiety?

Czytaj dalej >>>

 

 

Zuzanna Gzubicka

Próba leczenia samotności

(Joanna Woźna, Magdalena Kowala _ 102, 5)

 

Dwie młode artystki plus inspiracja ruchami osób starszych. Małe, powolne, monotonne gesty jako punkt wyjścia do opowieści o ostatnim etapie ludzkiego życia.

Czytaj dalej >>>

 

 

Karolina Kaliszuk

Powtarzalne spięcia

(Eliza Kindziuk _ See me)

 

Uważne przyglądanie się ciału. Walka o samoakceptację. Siła, której momentami brakuje.

Czytaj dalej >>>

 

 

Monika Błaszczak

Przekłady międzyzmysłowe

(Liwia Bargieł _ Body Bank)

 

Kiedy wystarczająco długo powtarza się jakieś słowo, to w pewnym momencie przestaje ono brzmieć jak słowo. Kiedy wystarczająco długo przygląda się wyrwanym z kontekstu częściom ciała, to w pewnym momencie przestają one wyglądać jak ciało. A co z tym wszystkim ma wspólnego architektura?

Czytaj dalej >>>

 

 

III dzień festiwalu_Poniedziałek

Lisa Boerstra – The Lady in Black

 

Karolina Kaliszuk

Żartem i szorstko

 

Świat w pudełku, wolność w ciemności i pozytywna czerń. Można zakryć wszystko sarkastycznym humorem, a później pokazać, jak świat traktuje ludzi, którzy są w jakiś sposób inni.

Czytaj dalej >>>

 

I/II dzień festiwalu_Sobota/Niedziela

Nederlands Dans Theater 2 – Dare to Say

 

Jacek Szabliński

Are we compatible?

 

Czy w kłótni czy przy zbliżeniu ciała ludzi są jedno przy drugim, więc zawsze coś mówią o relacji – do siebie nawzajem, do świata i do samych siebie. Ale czy są kompatybilne? Chociaż czasy są trudne, to streaming Dare to Say grupy NDT2 pozwala odpowiadać na to pytanie.

Czytaj dalej >>>

 

Karolina Kaliszuk

Bliskość w oddaleniu

 

Jak odważyć się mówić głośno językiem ciała? Wykrzyczeć emocje? Na pytania odpowiedzieć ruchem? Podporządkować się głosowi z zewnątrz? Mówić, milcząc?

Czytaj dalej >>>

 

Zuzanna Gzubicka

Relacje i nieporozumienia

 

Najpierw minimalizm, wzajemne uzupełnianie się i podkreślanie pracy mięśni w obcisłych kostiumach. Następnie wielowątkowość, śmiech, płacz, wszystkowiedzący narrator i bujna scenografia.

Czytaj dalej >>>

 

 

__________________________________________

Recenzje z 23. Międzynarodowych Spotkań Teatrów Tańca


Company Wayne McGregor – Autobiography

 

Karolina Kaliszuk

Perspektywa ciała

 

Unikatowa kombinacja dwudziestu trzech sekwencji tanecznych. Przypadkowa kolejność. Precyzyjne ruchy. Jak wiele ciało mówi o nas samych?

Czytaj dalej >>>

 

Zuzanna Gzubicka

Nauka nieodłączną częścią tańca

 

Pamięć, wiedza, świat, przyroda, wybór – to tylko niektóre z tematów spektaklu Wayne’a McGregora. Artysta uwzględniając wpływ środowiska i otoczenia, poprzez ciało i ruch przedstawia ludzkie wnętrze.

Czytaj dalej >>>

 

 

VI dzień festiwalu

Zuzanna Gzubicka

Różnorodna, młoda, polska krew

(Młoda Polska)

 

Twórców teatru tańca charakteryzuje śmiałość i odwaga. Każdy inaczej chce przedstawić to, co jest dla niego ważne. Debiutujący choreografowie w swoich pracach zadbali nie tylko o dopracowany ruch, ale także o pasującą muzykę, oświetlenie i kostiumy.

Czytaj dalej >>>

 

 

V dzień festiwalu

Monika Błaszczak

Minibiografie zza stołu

(Jonathan Burrows, Matteo Fargion, Hugo Glendinning – 52 Portraits)

 

Karl był stolarzem, Eleanor musi spłacić kredyt studencki, a Ramsay jest fanem Beyoncé. Wszyscy oni są tancerzami, tak jak ponad 50 innych osób, które wzięły udział w projekcie 52 Portraits.

Czytaj dalej >>>

 

Jacek Szabliński

Symfonia robotów

(Leon and the Wolf – Opus)

 

Grupa Leon and the Wolf wlewa w ludzkie ciała nowe, muzyczne dusze. I tak właśnie tworzy się doskonałe roboty, piękne maszyny.

W sztuce Opus pochodzący z Grecji choreograf Christos Papadopoulos próbuje przetłumaczyć język muzyki na język ciała. Na warsztat bierze Sztukę fugi Jana Sebastiana Bacha.

Czytaj dalej >>>

 

IV dzień festiwalu

 

Karolina Kaliszuk

Słownik ruchu

(Lucy Suggate – Pilgrim)

 

Ścisły związek tańca z muzyką. Pierwotna energia wyczuwalna w każdym ruchu. Współgrające dźwięki muzyki elektronicznej.

Spektakl Pilgrim to niezwykle elektryzujące dzieło, w którym bardzo ważną rolę odgrywają muzyczne kompozycje Jamesa Holdena. Lucy Suggate – solowa tancerka pochodząca z Wielkiej Brytanii – całkowicie poddaje się ich rytmowi, ukazując niezwykle różnorodny teatr tańca, w którym inspiracje między innymi brytyjskim folkiem i tańcem irlandzkim łączą się ze sobą tworząc spójną całość.

Czytaj dalej >>>

 

Jacek Szabliński

Rozumieć strach to nie wszystko

(Krakowski Teatr Tańca – The Entrance)

 

Spektakl taneczny The Entrance pokaże wam, że zrozumienie strachu innych nic wam nie da. Nie ochroni was przed jego horrorem. Musicie go przeżyć, żeby pojąć więcej, a wtedy szersze zrozumienie przyjdzie samo, niczym objawienie.

Czytaj dalej >>>

 

Monika Błaszczak

Zapowiadane przejaśnienia w centrum samoświadomości

(Amy Bell – The Forecast)

 

Wyobraźmy sobie spektakl, no, powiedzmy, taki łał. Byłoby trochę hmm, a trochę fiuuu, przy tym może jakiś wiatr we włosach, dużo się dzieje, tu, tam, emocje, wykrzykniki! Och, ach, i pytanie – o co właściwie chodzi z tymi płciami i określaniem siebie?

Bo na samym początku The Forecast przedstawiony jest właśnie jako hipotetyczna możliwość zaistnienia spektaklu. Można coś dodać, zmienić, o tak, w ten sposób, to wciąż work in progress, artystka opowiada i pokazuje, planuje i zapowiada, tymczasem spektakl rozwija się na naszych oczach, ewoluuje, nabiera rozmachu.

Czytaj dalej >>>

 

 

III dzień festiwalu

 

Zuzanna Gzubicka

Miłosierdzie

(Iryna Shirokaya – pieta.with//out love)

 

Czy uczucie Matki Boskiej do Jezusa było miłością czy litością? Ile w historii świata jest prawdziwego szczęścia, a ile krwawej walki? Takie pytania rodzą mi się w głowie, gdy oglądam spektakl pieta.with//out love w choreografii Iryny Shirokayi z Białorusi, który jest inspirowany stanem wojennym w jej kraju.

Czytaj dalej >>>

 

Karolina Kaliszuk

Osobność bycia razem

(Tabea Martin – Field)

 

Walka o uwagę, o uczucia, o bycie razem. Samotność w styczności z innymi. Wysokie oczekiwania i rozczarowanie. Czy można być osobno, a jednocześnie stać się częścią grupy?

Field to dynamiczny spektakl, w którym tancerze – dwóch mężczyzn i kobieta – nieustannie pozostają w ruchu. Chociaż zaczyna się spokojnie – odczytywaniem listy stu utworów opowiadających o miłości, tempo widowiska szybko się zmienia.

Czytaj dalej >>>

 

Jacek Szabliński

Poczuj Jumpcore w cichym brzmieniu Lany Del Rey… i spróbuj odlecieć!

(Paweł Sakowicz – Jumpcore)

 

Na środek białego pokoju wychodzi sobie facet w slipkach, koszulce i szlafroku czy narzutce. Żeby wejść w klimat rytmów, które będą mu towarzyszyć, dobiera do tego luźnego kompletu sportowe buty i skarpetki. Tego faceta odgrywa tancerz oraz choreograf spektaklu Paweł Sakowicz. Skąd ten dziwaczny strój i cały pomysł?

Czytaj dalej >>>

 

 

II dzień festiwalu

 

Karolina Kaliszuk 

Figura doskonała

(Elisabetta Consonni – Plutone)

 

Harmonia we Wszechświecie. Cyrkulacja ruchu w równowadze ze sobą i innymi. Poddanie się zewnętrznej sile. 

Plutone to hipnotyzujące dzieło, którego energii łatwo jest ulec. Wokół zawieszonych nisko nad podłogą żarówek, z których sączy się delikatne światło, trzy performerki krążą w sposób, w jaki planety obiegają Słońce.

Czytaj dalej >>>

 

Zuzanna Gzubicka

Żądania i świadomość ciała

(Ramona Nagabczyńska – pURe)

 

„pURe” oznacza czystość, bezgrzeszność, nieskalaność. Wyróżnienie dwóch środkowych liter nawiązuje do ur-materii Tadeusza Kantora. Reformator teatru twierdził, że aktor i jego ciało są przedmiotami, którymi można posługiwać się na scenie. Jego koncepcja mówi, że kiedy zaczyna się znaczenie, kończy się czysta materia. Ramona Nagabczyńska – polska tancerka i choreografka decyduje się na odwrócenie jego teorii.

Czytaj dalej >>>

 

Monika Błaszczak

Jeden głos

(Projekt Yanka Rudzka – Wielogłos)

 

Zamknięta przestrzeń, przyciemnione światła, jaskrawe kolory. Tłum zmęczonych ludzi wytrwale skaczących na parkiecie, bo dla nich liczy się tylko tu i teraz. Pulsujące techno i… tańczenie oberka. Typowa impreza w polskim klubie, prawda?

Czytaj dalej >>>

 

 

I dzień festiwalu

 

Jacek Szabliński

Gdzie trauma objawia się w martwym ciele?

(Karolina Grzywnowicz i Agata Siniarska – Druga natura)

 

Chociaż to występ If/Then był spektaklem otwierającym XXIII Festiwal Teatrów Tańca i głównym wydarzeniem dnia, to cały festiwal rozpoczęły rozważania o polskich autorkach sceny tańca nowoczesnego – Yance Rudzkiej i Poli Nireńskiej, ich twórczości i próbie jej zachowania w świadomości odbiorców kultury i sztuki. Natomiast w te rozważania wprowadziła wystawa Druga natura umieszczona w piwnicach Centrum Kultury.

Czytaj dalej >>>

 

Karolina Kaliszuk

Gra w kości

(Lubelski Teatr Tańca – If/Then)

 

Improwizowana gra oparta na ruchu. Kontakt fizyczny jako punkt wyjściowy poszukiwań. Czy decyzje podejmowane są na scenie?

If/Then Lubelskiego Teatru Tańca to spektakl, który zaskakuje lekkością spontaniczności. Płynność ruchów ułożonych w pewne sekwencje sprawia wrażenie, jakby część choreografii tworzyła się dopiero na scenie.

Czytaj dalej >>>