Zapraszamy wszystkich miłośników tańca do Lublina na warsztaty, które poprowadzą Goście Festiwalu.
W tym roku będą to jednodniowe bloki warsztatowe prowadzone przez: Mele Broomes, Greta Grinevičiūtė, Martina Hajdyla Lacová, Toula Limnaios z Karoliną Kardzas jako jej asystentką.
HARMONOGRAM WARSZTATÓW:
8.11 / sobota
godz. 9:30 – 12:30 – Martina Hajdyla Lacová
9.11 / niedziela
godz. 9:30 – 12:30 – Greta Grinevičiūtė
10.11 / poniedziałek
godz. 9:30 – 12:30 – Mele Broomes
11.11 / wtorek
godz. 9:30 – 13:00 – Toula Limnaios
MIEJSCE: Centrum Kultury w Lublinie (ul. Peowiaków 12) / Sala prób nr 4
KOSZTY: 180 zł / 320 zł / 400 / 500 zł – udział w warsztatach;
700 zł – udział we wszystkich warsztatach + masterclass.
uwaga: -10 % dla posiadaczy Karty Aktywnego Uczestnika/Aktywnej Uczestniczki TANIEC TO MY.
W programie znalazły się też dwudniowe warsztaty Masterclass z Joan Clevillé ze Scottish Dance Theatre, które odbędą się w dniach 9-10 listopada 2025 r. Sprawdź szczegóły tutaj.
NAUCZYCIELE:
Martina Hajdyla Lacová
Jak wyznaje sama Martina Hajdyla Lacová, w ostatnich latach – odkąd została matką-tancerką – czas na taniec stał się przywilejem. Założeniem jej warsztatów jest więc uznać miejsce, w którym aktualnie jesteśmy w życiu i zaprosić do połączenia się z własnymi doświadczeniami poprzez taniec. Pozwalamy sobie być „tu i teraz” – bez ocen i oczekiwań. Spontaniczny taniec i indywidualna ekspresja ruchowa stają się źródłami wiedzy o naszym własnym archiwum ruchowym i tanecznym. Wspólnie będziemy przyglądać się temu, jak rozpoznawać czas między bodźcem a reakcją oraz jak wspierać własną sprawczość w wybieraniu spośród wielu możliwości, z którymi mierzymy się na co dzień – także w tańcu. Intencją warsztatów jest stworzenie naszej własnej „drugiej praktyki” – przestrzeni uważnego, radosnego i autentycznego bycia w ciele.
Martina Hajdyla Lacová – słowacka tancerka, choreografka i pedagożka tańca mieszkająca w Pradze. Ukończyła Konserwatorium im. Jána Levoslava Belli w Bańskiej Bystrzycy oraz studia magisterskie z pedagogiki tańca na Wydziale Muzyki i Tańca Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze (HAMU), gdzie obecnie realizuje studia doktoranckie. Jest dyrektorką artystyczną niezależnej platformy tanecznej ME-SA. W 2015 roku otrzymała tytuł Dancer of the Year za rolę w „SuperNaturals”, w 2023 – nagrodę Czech Centers za „SOFT SPOT”, a w 2024 – Nagrodę Thalii za „Bodies in Progress”. W swojej pracy traktuje taniec jako koncepcję, element komunikacji i interakcji, a także jako spontaniczny ruch ludzkich ciał.
Greta Grinevičiūtė
Trzygodzinne warsztaty prowadzone przez Gretę Grinevičiūtė wprowadzą uczestników i uczestniczki w ewoluującą relację między tańcem a kamerą – od eksperymentalnych początków po współczesne złożoności kina choreograficznego.
Spotkanie rozpocznie się krótkim przeglądem historii filmu tańca, ze szczególnym uwzględnieniem praktyk awangardowych i feministycznych, które kwestionowały dominujące estetyki i otwierały nowe sposoby widzenia ruchu na ekranie. Następnie przyjrzymy się temu, jak różne spojrzenia kamery kształtują reprezentację ciała, przestrzeni i czasu – oraz jak samo filmowanie może stać się formą tańca.
Poprzez serię praktycznych zadań przejdziemy od spojrzenia analogowego – czyli tego, jak patrzymy bez użycia kamery i jak wpływa to na nasz ruch – do spojrzenia kamery, wykorzystując aparaty w telefonach jako dostępne i ekspresyjne narzędzia. Uczestnicy i uczestniczki będą eksperymentować z choreografowaniem spojrzenia, odczuwaniem przez obiektyw oraz tworzeniem krótkich sekwencji filmowych w małych grupach.
Warsztaty opierają się na improwizacji, ucieleśnionej uważności i refleksji krytycznej. Greta Grinevičiūtė zaprasza osoby tańczące i poruszające się do eksplorowania punktów styku między spojrzeniem, obecnością a technologią – i do traktowania pracy z kamerą nie jako narzędzia dokumentacji, ale jako przedłużenia myślenia choreograficznego.
Nie jest wymagane wcześniejsze doświadczenie w pracy z filmem – wystarczy ciekawość i telefon z kamerą.
Każda osoba uczestnicząca powinna przynieść:
• smartfon z możliwością nagrywania (z odpowiednią ilością wolnego miejsca),
• (opcjonalnie) statyw, kijek do selfie lub stabilizator, jeśli posiada,
• wygodny strój do pracy z ruchem.
Greta Grinevičiūtė – litewska choreografka, performerka, aktorka teatralna i filmowa, badaczka sztuki pracująca na styku tańca współczesnego, kina i feministycznych praktyk eksperymentalnych. W swojej twórczości bada relację między ruchem a spojrzeniem – traktując kamerę nie jako narzędzie rejestracji tańca, lecz jako partnerkę w myśleniu choreograficznym.
Współzałożycielka kolektywu BE COMPANY i współpracowniczka MMLAB w Wilnie, gdzie tworzy interdyscyplinarne projekty łączące performans, film, głos i dokumentację ucieleśnioną. Jej spektakle były prezentowane międzynarodowo, a prace badawcze pokazywane m.in. na konferencji SAR – Society for Artistic Research i w czasopiśmie LANDING Journal.
Laureatka nagrody dla najlepszej aktorki na Litewskich Narodowych Nagrodach Filmowych „Srebrny Żuraw” za główną rolę w filmie „Slow” (reż. Marija Kavtaradzė), który zdobył nagrodę za najlepszą reżyserię na festiwalu Sundance. Nominowana także do Złotego Krzyża Sceny – najwyższego litewskiego wyróżnienia w dziedzinie sztuk performatywnych.
Obecnie realizuje doktorat oparty na praktyce w Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru. Jej praca badawcza pt. „The Interplay of Choreography and Cinema: Towards Resonant Artistic Practice” analizuje kino choreograficzne w perspektywie haptycznej wizualności, nienormatywnych dramaturgii i współautorstwa.
Prowadzi zajęcia i warsztaty w całej Europie, oferując ucieleśnione podejścia do pracy z kamerą, postrzegania analogowego i filmu tanecznego. W centrum jej praktyki znajduje się pytanie nie o to, jak reprezentować ruch, ale jak współtworzyć z nim – stawiając na rezonans zamiast rozdzielczości, uważność zamiast kontroli i obecność zamiast spektaklu.
Mele Broomes
Podczas spotkania uczestniczki i uczestnicy przećwiczą i wykonają pozycje otwierające, kompresyjne i odpoczynkowe. Taka praktyka sprzyja życzliwemu podejściu do ciała, buduje ciepło i uważną otwartość. Zajęcia kładą nacisk na regenerację i pracę kondycyjną, łącząc w zrównoważony sposób ruchy aktywne, pasywne, wzmacniające i regeneracyjne.
Zajęcia odbywają się w pozycjach stojących i siedzących. Uczestniczki i uczestnicy mają pełną swobodę eksplorowania i interpretowania ruchu tak, by jak najlepiej wspierał ich własne ciało. W każdej chwili można się położyć, odpocząć albo po prostu współdzielić przestrzeń.
Zwieńczeniem spotkania będzie krótkie wprowadzenie do tworzenia partytury duetu.
Mele Broomes – to artystka i choreografka, eksperymentująca także głosowo. Tworzy i reżyseruje współczesne prace we współpracy z osobami tworzącymi muzykę, artystkami i artystami (również) performansu oraz projektami.
Pracuje jako movement director i coach ruchu przy produkcjach teatralnych oraz projektach twórców sztuk wizualnych, m.in. przy objazdowych spektaklach dla dzieci „Going for Gold: Me and Linford Christie” i „Shō and the Demons of the Deep”, muzealnej prezentacji filmowej „Pasuka” autorstwa Ashanti Harris, projekcie „Svikiro” Sekai Machache oraz Art Night London we współpracy z Albertą Whittle i zespołem.
Prace artystki były prezentowane m.in. w Battersea Arts Centre (Londyn), Theatre Centre (Kanada), na Cultura Inglesa Festival (Brazylia), w The Place (Londyn), na Take Me Somewhere, w White Chapel Gallery, Daughter of Cups, na Festival del Silenzio (Mediolan), Edinburgh Fringe, Art Night, Dance International Glasgow, Re:Generations, Fest en Fest, CONTACT (Manchester) oraz Dundee Rep Theatre.
Prowadziła mentoring m.in. w ramach Contemporary Performance Practice w Royal Conservatoire (praca modułowa), programu Dancers Emerging Bursary w Dance Base, Music Space/Counterflow, inicjatywy Project X – Artists’ Voice, a także współpracowała mentorskо z licznymi artyst(k)ami działającymi niezależnie.
Jest współzałożycielką i byłą dyrektorką Project X Dance (2017–2021), założycielką i dyrektorką Body Remedy, zasiada w zarządzie Take Me Somewhere oraz w komitecie doradczym Project X.
Toula Limnaios
Warsztaty Touli Limnaios wyrastają z jej różnorodnego języka ruchu – uformowanego przez lata pracy wykonawczej – który jako pedagożka i choreografka przekształciła w oryginalną, autentyczną praktykę. „Ciało jako element pośredniczący – łącznik między ziemią a niebem.” Praca z ciałem opiera się na technice release i technice Alexandra, rozwijanej od wielu lat pracy z podłogą (floorwork) oraz zróżnicowanym języku tańca współczesnego, ze szczególnym naciskiem na rozluźnienie i koordynację oddechu z dynamiką ruchu. Impuls ruchu pochodzi z centrum – ze źródła, z którego wypływają wszystkie energie. Świadome wykorzystanie rozluźnienia mięśniowego pozwala ciału prostować się bez wysiłku i uwalniać wewnętrzne energie, tak by mogły płynąć, tworząc ekonomię ruchu. Dzięki temu wzmacnia się ekspresja performera, wyostrza jakość i dynamika ruchu, a wewnętrzna muzykalność ulega intensyfikacji. W drugiej części wypracowane doświadczenia przełożymy na improwizacje i krótkie sekwencje choreograficzne. Punkt ciężkości stanowi język tańca współczesnego – taniec jako ekspresja, komunikacja niewerbalna i zwierciadło naszej epoki: czasu, w którym żyjemy – tu i teraz.
Toula Limnaios – (ur. 1963, Ateny) kształciła się w tańcu klasycznym i modern, technice Alexandra, technice Labana oraz w muzyce. Ukończyła edukację taneczną w Brukseli, pracując jako performerka z Claudio Bernardo i Régine Chopinot oraz jako asystentka Pierre’a Droulersa. Później kontynuowała naukę w Folkwang Hochschule w Essen, gdzie wkrótce została członkinią Folkwang Tanzstudio kierowanego przez Pinę Bausch. Tańczyła w improwizacjach na żywo z muzykami Konradem Bauerem i Peterem Kowaldem. W 1996 roku wraz z kompozytorem Ralfem R. Ollertzem założyła zespół cie. toula limnaios, którym wspólnie kierują do dziś. W latach 2007–2008 była profesorką gościnną choreografii w Hochschule Ernst Busch; jako choreografka gościnna współpracowała m.in. z Theater Osnabrück, Uniwersytetem Sztuk Performatywnych we Frankfurcie nad Menem oraz Theater Münster. Jej prace wielokrotnie nagradzano; dziś należy do najbardziej uznanych choreografek w Niemczech. Zespół odbył tournée i pokazy gościnne m.in. w Armenii, Belgii, Brazylii, Niemczech, Danii, Ekwadorze, Francji, Grecji, Irlandii, Włoszech, Jordanii, na Litwie i Łotwie, w Meksyku, Nikaragui, Macedonii Północnej, Austrii, Panamie, Polsce, Trynidadzie i Tobago, w Rosji, Szwajcarii, Senegalu, Słowenii, na Zachodnim Brzegu, w Wenezueli i na Cyprze.
„Sztuka Touli Limnaios powstaje z drobnych pociągnięć pędzla. Jako choreografka międzyludzkich nastrojów jest malarką intymności, poetką najskrytszych uczuć, które potrafi wyrażać w sposób powściągliwy i przemyślany. Gdy wielkim gestem wywołuje emocje, jakie do gry wprowadzała Pina Bausch, robi to z większą rezerwą, czułością i niezwykłą wrażliwością. Jednocześnie uważa, by nie zranić publiczności, nie stanąć z nią okoniem. Jej prace niosą powiew romantyzmu – pełne czułości i głębi – z ulotnymi, kruchymi obrazami pełnymi ciepła i nadziei, pełnymi nostalgii. Obrazami, które zacierają granicę między snem a jawą, gdzie dzieciństwo zajmuje ważne miejsce, a świat baśni ściśle splata się z tymi właśnie obrazami. Toula Limnaios nie wyraża niczego, co nie byłoby esencją serca – może właśnie to stanowi oryginalność tej artystki, perfekcjonistki krańców. Jej skrajności krążą wokół człowieka, tajemnicy jego pochodzenia i ognia jego przyszłości.” — Jean-Marie Gourreau, „Saison de la danse”
Karolina Kardasz – (ur. 1994, Białystok) ukończyła Akademię Sztuk Teatralnych – Wydział Teatru Tańca w Krakowie. Odbyła staże w Francesca Selva Company oraz Irene K Company; w latach 2018–2023 była członkinią Irene K Company, tworząc spektakle z różnymi choreografami. Jako niezależna tancerka przygotowała autorskie miniatury, prezentowane na festiwalach w różnych krajach. Prowadzi także warsztaty, dzieląc się swoim podejściem do ruchu. Od sierpnia 2023 roku jest tancerką w zespole cie. toula limnaios